4. Lebuinuskerk

Het was een heerlijke zomerse dag toen ik dit schilderijtje maakte. We zaten buiten met de klas aan de andere kant van de IJssel in Deventer en we keken uit op de skyline van de stad. We kregen met de klas allemaal een stapel papier en aquarelverf en toen mochten we eigenlijk alles schilderen wat we wilden.

Terwijl ik bezig was met schilderen, liep de oude man die de workshop begeleidde rondjes om te kletsen en mensen te helpen. Uiteindelijk kwam hij dus ook naar mij toe. En toen keek hij een beetje verontwaardigd. Ik had volgens hem eerst de toren van de kerk geschilderd en daarna pas de lucht, maar hij vond dat ik eerst de lucht had moeten schilderen en daarna op de volgende laag pas de toren. Daarna hield hij een verhaal over dat ik moest schilderen zoals de wereld was geschapen door God. Eerst de lucht, dan het water en het groen, dan pas gebouwen en mensen. Toen dacht ik echt: wie is deze man? Maar hij vond uiteindelijk mijn schilderijtje wel mooi.

Toch, ondanks dat ik niet gelovig ben, zat er wel een kern van waarheid in zijn verhaal. Het is als schilder heel belangrijk om bepaalde onderdelen van een schilderij op het juiste moment te schilderen. Zijn advies is mij toch altijd bijgebleven. Ik schilderde vanaf toen altijd zoals de wereld was ontstaan: eerst de lucht, het water, het groen en dan pas huizen en mensen.